Artikel Algemeen Dagblad 29-03-2021

Jesper Rijneker doet mee in de wereldtop van obstacle running, met een tweede plaats bij het laatste WK in 2019.

Met een zilveren WK-medaille op zak, zou je zeggen dat Jesper Rijneker (26) van jongs af aan alles aan de kant heeft gezet voor zijn sport obstacle run. Niets is minder waar: pas vier jaar geleden volgt hij voor het eerst een bootcamp training. Nu behoort de bouwvakker tot de wereldtop.

In het dagelijks leven stort hij beton. ,,Ik ga elke dag om kwart voor zes de deur uit. Het is fysiek wel zwaar werk, ja”, vertelt Rijneker, terwijl hij over het parcours van Fort Alpha loopt. Niet op de bank, maar juist hier is hij na een dag hard werken te vinden. ,,Ik moet toegeven dat ik niet altijd zin heb, maar het is het enige wat tegenwoordig nog kan.

Het is vier jaar geleden dat Rijneker voor het eerst op zo’n bootcamp-terrein te vinden is. Hij komt in Alphen wonen en schrijft zich in bij de sportschool van Ricardo van den Belt. Al snel nodigt de trainer hem uit voor een obstacle run training. Het spreekt de twintiger aan, die bijna alleen maar vooroploopt. ,,Ricardo zei dat ik talent had. Toen er een ticket vrij kwam voor Obstacle Run Alphen, werd die mij aangeboden. Het was een ticket voor de vijf kilometer.” Uiteindelijk loopt hij er vijftien. Niet alleen fysiek, ook mentaal zit het wel goed bij ‘De Spijker’. ,,Dat is mijn bijnaam. Ik ben niet de breedste. Eerder slank en iel, weeg zeventig kilo. Maar ik ben wel sterk, net als een spijker.”

WK

Na de Alphense Run was duidelijk dat Ricardo van den Belt gelijk had. ,,Hij vertelde dat ik mij moest inschrijven voor een grote officiële wedstrijd. Als ik die goed zou afleggen, zou ik mee mogen naar het WK in Canada. Ik zei: ben je gek? Spoor je wel?”

Je moet jezelf een beetje uitdagen. Mensen vinden mij knettergek dat ik dat gedaan heb. Niet veel later wordt de bouwvakker vierde op de StrongmanRun in Hellendoorn. Honderden sportfanaten doen mee, maar de onervaren Rijneker eindigt dik in de top tien. En dat betekent: een vrijbrief richting het WK.

,,In het begin had ik nog zoiets van: ah joh, ik zie het wel. Pas achteraf besefte ik dat ik naar Canada kon. Dat was niet per se mijn intentie. Een kleine maand later was het WK al. Ik ben gewoon gegaan. Fenomenaal was het, echt onovertrefbaar.”

Berlijn

In Noord-Amerika komt hij de echte professionals tegen. Twee weken later keert hij weer huiswaarts. Obstacle run is dan helemaal zijn ding geworden. Al snel besluit hij ‘een rondje’ van zestig kilometer in Berlijn te maken. Niet vlak, nee, vol bergen en obstakels: springen over hoge muren, tijgeren door de modder, scherp afdalen door de bossen. ,,Je moet jezelf een beetje uitdagen. Mensen vinden mij knettergek dat ik dat gedaan heb.”

Misschien hebben die mensen gelijk. ,,Maar ik heb het achteraf fluitend voltooid, hoe gek dat ook klinkt. Daarna heb ik nog een EK in Polen en twee keer het WK in Londen gedaan”, somt De Spijker op. Tijdens dat laatste wereldkampioenschap wordt hij zelfs tweede op de vijftien kilometer.

,,Vijfhonderd meter voor de finish verkloot ik het bij een obstakel. Zilver, nog steeds best netjes. Maar het voelde als verlies. Twee kilometer voor het einde nam ik de koppositie nog over van een landgenoot. Dat gaat heel gebroederlijk, hij wenste mij nog succes en zei dat ik het kon. ‘Ga ervoor!’, brulde hij.”

Een zilveren plak op het WK ‘best netjes’ noemen zegt iets over Jesper. ,,Iedereen is daar zo: lekker makkelijk. Concurrenten en vrienden tegelijk. Ook daarom heb ik het voetballen laten vallen voor obstacle run.”

Nu gaat Rijneker in oktober ‘De 24 Uur Run’ doen. ,,Een dag lang kapot gaan. Een wedstrijd tegen jezelf eigenlijk. Maar mijn droom? Dat is wereldkampioen worden. Ik denk dat ik dat kan.”

Auteur © Merel Klijzing